Historia

Historia Brynowa

Wieś Brwinów pierwszy raz wymieniona jest w dokumencie z 1474, jako należąca do księstwa pszczyńskiego. W 1536 stała się własnością Salomonów, odtąd dzieliła losy Kuźnicy Boguckiej, a następnie Katowic. Na przełomie XVII i XVIII wieku powstał folwark brynowski. Do 1865 Brynów wchodził w skład gminy Katowice, następnie tworzył samodzielną gminę. Od początku XIX wieku powstawały tu kopalnie odkrywkowe i cegielnie. W 1899 uruchomiono kopalnię węgla kamiennego – „Oheim” (od 1922 pod nazwą „Wujek” ). W 1910 roku pruski spis powszechny odnotował w Brynowie 2445 osób mówiących w j.polskim, 500 w j. niemieckim i 143 osób mówiących w j. polskim i j. niemieckim. W wyborach komunalnych 1919 roku listy polskie zdobyły w Brynowie 7 z 9 mandatów. Towarzystwo Gimnastyczne Sokół powstało w Brynowie w styczniu 1919 roku. Kierował nim Jan Kluzik, Robert Neumann, którzy w oparciu o nie stworzyli tu silną komórkę Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska. Od marca 1919 roku istniała w Brynowie polska Rada Ludowa, którą kierował Jan Kluzik. W czerwcu 1920 roku powstało Towarzystwo Polek. W III powstaniu śląskim Brynów został opanowany przez pułk katowicki Walentego Fojkisa i Adama Kocura. W listopadzie W 1921 powstańcy z Brynowa zdobyli koszary niemieckie w Katowicach, walczyli pod górą św. Anny. W 1924 Brynów włączono do Katowic. Podczas okupacji przy kopalni „Wujek” hitlerowcy założyli obóz pracy. 16 grudnia 1981 milicja i wojsko zaatakowały strajkujących górników i dokonały krwawej pacyfikacji kopalni, w wyniku której śmierć poniosło 9 górników.

Zabytki Brynowa:

  • Kościół św. Michała Archanioła, drewniany z 1510, dzwonnica wolno stojąca z XVII wieku przeniesiony w 1938 z Syryni do Katowic do Parku im. T. Kościuszki.
  • Wieża Spadochronowa znajdująca się w Parku im. T. Kościuszki, która podczas II wojny światowej była punktem oporu harcerzy.
  • Część zabudowań KWK „Wujek” powstałych w 1899.

Możliwość komentowania jest wyłączona.